سوراخ کردن یک مرحله ضروری در تولید قطعات فلزی است. پس از ماشینکاری CNC، مهر زنی، ریخته‌گری یا برش، بسیاری از قطعات کار دارای لبه‌های تیز، سوراخ‌ها یا عیوب سطحی کوچک هستند که می‌تواند بر مونتاژ و کیفیت محصول تأثیر بگذارد.
انتخاب حقدستگاه سوراخ کنبه عوامل متعددی بستگی دارد
ابتدا مواد و سختی قطعه کار را در نظر بگیرید. آلومینیوم، فولاد ضد زنگ، مس، آلیاژ روی و فولاد سخت شده ممکن است به روش های مختلف تکمیل و مواد ساینده نیاز داشته باشند.
دوم، اندازه و شکل قطعات را در نظر بگیرید. دستگاه های تکمیل بشکه برای بسیاری از اجزای کوچک و متوسط{1}} که می توانند به صورت دسته ای پردازش شوند، مناسب هستند. برای قطعاتی که هندسه‌های پیچیده دارند یا دسترسی به نواحی دشوار است، تجهیزات تکمیل گریز از مرکز یا مغناطیسی ممکن است نتایج بهتری ارائه دهند.
ظرفیت پردازش عامل مهم دیگری است. تولید با حجم بالا معمولاً به تجهیزات تکمیل خودکار با زمان چرخه پایدار نیاز دارد، در حالی که تولیدات کوچک-ممکن است از ماشین‌های انعطاف‌پذیرتر بهره مند شوند.
سطح مورد نیاز نیز باید در نظر گرفته شود. اگر هدف اصلی حذف سوراخ‌ها باشد، ممکن است یک فرآیند ساینده قوی‌تر مناسب باشد. اگر نیاز نهایی یک سطح صاف یا روشن باشد، ممکن است محیط های ظریف تر و مراحل پرداخت اضافی لازم باشد.
یک کاملمحلول تخلیه فلزبنابراین باید به جای تمرکز روی دستگاه به تنهایی، با دستگاه، محیط ساینده، زمان پردازش و نیازهای تکمیل مطابقت داشته باشد.
برای تولیدکنندگان، آزمایش قطعات واقعی قبل از انتخاب تجهیزات، اغلب قابل اعتمادترین راه برای تعیین فرآیند صحیح است.
